You are here:-, Persoonlijk-Kun jij drie fulltime banen aan?

Kun jij drie fulltime banen aan?

Ik zag dat je op deze site je verhaal kon achterlaten, maar ik had nog wel wat overredingskracht nodig van een van de oprichters. Want op het internet doe je toch altijd alsof alles goed met je gaat? De studententijd is de mooiste tijd van je leven, je bent vrij om te doen wat je wil. Je elk weekend helemaal klem zuipen of lekker niks doen, “de tijd van je leven!” zeggen veel mensen.

Dat is misschien ook wel zo, maar wat veel mensen vergeten is dat studeren echt wel een fulltime baan is en dat de meesten naast die fulltime baan ook nog een bijbaantje hebben en proberen een sociaal leven te onderhouden. Dat zijn veel balletjes om hoog te houden. Ik weet niet of je al eens geprobeerd hebt om te jongleren, maar dat is lastig! Zo is het ook met het studeren, het is lastig en het wordt door veel mensen onderschat.

Niet zo heel lang geleden is er onderzoek gedaan naar depressies onder studenten en de uitslagen waren volgens veel kranten schokkend, maar waarom eigenlijk? Je hebt drie fulltime banen, en als je dan ook nog eens stage loopt, zoals ik, heb je er vier. Daar word je toch spontaan overspannen van?

Daarnaast heb je ook nog de prestatiedruk waar veel studenten mee kampen, er wordt het hoogst haalbare van je verwacht, maar niet iedereen kan daaraan voldoen. Ik ook niet… Mijn studie is echt super leuk maar het kost me ook veel, buiten het jaarlijkse lesgeld om. Niet heel lang geleden had ik zelf een mental breakdown. Op de pabo, mijn studie, wordt er elk jaar meer van je verwacht. In het derde leerjaar, waar ik in zit, heb je twee dagen in de week stage op die dagen wordt er van je verwacht dat je de hele dag lesgeeft. Dat is een part-time baan voor veel leerkrachten, maar wij studenten doen daarnaast ook nog een studie en natuurlijk moet je leren. Maar wanneer een mentor van jou verwacht dat je op het hoogst van je kunnen een les neerzet, in een groep die eigenlijk een beetje te hoog gegrepen is en dat je daarnaast ook nog alle balletjes van school moet hoog houden, dan kan het je soms echt even teveel worden.  

Voor mij is een depressie niet vreemd, ik heb meerdere vrienden die met een depressie rondlopen of er uitgekomen zijn en ook ikzelf ben een tijdje depressief geweest. Nu is dat al best een tijd geleden, maar door de druk die mij werd opgelegd vanuit stage en school was ik bang dat ik opnieuw in een depressie zou belanden en dat wil ik niet. Maar deze breakdown was wel een eye-opener, want het was een teken dat ik over de kop aan het werken was. Vlak voor een deadline van school heb ik altijd stress, want in de laatste week moet er altijd nog zoveel gedaan worden. Maar doordat het me toen even allemaal teveel werd ben ik gaan nadenken, want er is een manier om het zonder al te veel stress het blok door te komen, dat zie ik wel bij mijn medestudenten. Als zij het kunnen dan ik toch ook?

Afgelopen blok ben ik dan ook anders gestart, ik ben me eerst eens gaan verdiepen in de stof. Wat wordt er aan het einde van het blok eigenlijk allemaal van me verwacht? Op deze manier kon ik veel beter plannen en had ik veel meer rust. Ik heb nu echt geleerd dat planning de ‘key’ is, maar dat niet alleen. Je hebt ook je medestudenten nodig. We zeggen altijd “De pabo doe je samen.” Maar dat is denk ik bij alle studies zo; je kunt niet alles alleen doen. Je hebt ook hulp nodig.

Deze blog is geschreven door Dianne, wil jij ook een gastblog schrijven? Stuur die dan naar info@itscomplicated.nl

 

By | 2018-05-09T09:55:06+00:00 mei 9th, 2018|Categorieën: Overig, Persoonlijk|0 Reacties

Over de schrijver:

Het delen van persoonlijke verhalen staat bij ons centraal. Door blogs en artikelen te delen over waargebeurde verhalen willen wij jullie laten weten dat jullie niet de enige zijn met problemen. En dat je steun kunt vinden bij je omgeving als je ergens mee zit.

Laat een reactie achter