You are here:--Nee willen zeggen, maar het niet kunnen (deel 3)

Nee willen zeggen, maar het niet kunnen (deel 3)

(De blogs: ‘Nee willen zeggen, maar het niet kunnen (deel 1 en 2)’ al gelezen? Nee? Lees die dan eerst even voordat je hiermee verder gaat.)

‘Wil je een keer met me borrelen?’ ‘Zullen we een keer naar de bios gaan?’ ‘Heb je even tijd om een sportactiviteit te organiseren?’ ‘Hé, we moeten echt weer eens afspreken!’ ‘Heb je zin om woensdag mee te gaan winkelen?’ Tegenwoordig beantwoord ik deze vragen allemaal met een ‘ja’. Dit leidt ertoe dat mijn agenda ontzettend vol staat.

Sinds ik Mira en Kirsten heb leren kennen, ben ik meer open geworden. Hierdoor sloot ik makkelijker vriendschappen en sprak ik steeds vaker af met vrienden. Daarnaast ging ik steeds meer naar gelegenheden waar ik nieuwe mensen leerde kennen. Denk dan bijvoorbeeld aan verenigingen, op vakantie gaan met een groep jongeren, enzovoorts.

Omdat ik in groep 7 en 8 van de basisschool gepest/buitengesloten ben, wilde ik het gevoel hebben ergens bij te horen. Dit uitte zich daarom in vaak afspreken met vrienden en ‘ja’ zeggen op alle vragen die hierboven genoemd zijn.

Zelf had ik niet door dat ik door mijn verleden heel erg het gevoel wilde hebben om ergens bij te horen. Als ik dan een keer nee moest zeggen tegen iemand omdat ik nog huiswerk moest maken, aan boord was of omdat ik ziek was, dan voelde ik me erg ongelukkig. Dan had ik het gevoel dat ik wat miste. Allemaal gedachten spookten dan door mijn hoofd heen zoals: ‘Wat zijn mijn vrienden nu aan het doen?’, ‘Waar hebben ze het allemaal over?’, ‘Zijn ze ook over mij aan het praten en hoe praten ze dan over mij?’ Ik maakte mezelf ook helemaal gek door deze gedachten. Hierdoor kon ik geen huiswerk maken en had net zo goed ja kunnen zeggen. Eigenlijk trok ik me dus nog wel heel veel aan van wat mensen van me vonden en dachten. Maar dat probeerde ik te onderdrukken en ik probeerde me al helemaal niet gek te maken en me aan te passen als ik hoorde wat anderen van me dachten en zeiden.

Door wat ik hierboven genoemd heb, kwam ik erachter dat ik FOMO heb. FOMO betekent Fear Of Missing Out. Deze term wordt gebruikt voor als je bang bent iets te missen. Dit kan zich uiten in social media en in nieuws op de radio, tv of in de krant. Met andere woorden, ben je bang om nieuws te missen, bijvoorbeeld dat vrienden van je een relatie hebben gekregen of dat er een aanval gepleegd is door de IS. Maar FOMO kan zich ook uiten in het sociale leven. Hierbij kun je denken aan het bang zijn iets te missen als het gaat om afspreken. Dat je bang bent dat vrienden het leuk hebben zonder jou. Hierdoor zeg je dus altijd ja tegen mensen als ze je meevragen.

Doordat ik elke keer weer geen nee kon zeggen, ging ik me afvragen waar het vandaan kwam. Op een gegeven moment hoorde ik de term FOMO vallen en eigenlijk meteen wist ik dat het daar mee te maken had. Ik ging me hier verder in verdiepen en het werd steeds definitiever. Ik heb FOMO. Ik ben elke keer ontzettend bang om iets te missen en dat mensen het leuk hebben zonder mij. Het klinkt misschien erg eigendunkerig, maar dat bedoel ik niet zo. Het is meer dat ik dan denk dat ik een leuke avond mis of dat er wat gebeurd waar ik bij had moeten zijn.

Ben je benieuwd naar de volgende/andere blogs? Lees ze dan snel! En wil je meepraten over deze blog? Plaats dan een reactie hieronder of stuur een mailtje naar info@itscomplicated.nl.  

By | 2018-04-03T10:32:19+00:00 maart 19th, 2018|Categorieën: Persoonlijk|1 Comment

Over de schrijver:

Het delen van persoonlijke verhalen staat bij ons centraal. Door blogs en artikelen te delen over waargebeurde verhalen willen wij jullie laten weten dat jullie niet de enige zijn met problemen. En dat je steun kunt vinden bij je omgeving als je ergens mee zit.

Een reactie

  1. Lezer 27 maart 2018 at 16:05 - Reply

    Wat een leuke blogjes zeg! Echt vanuit jullie zelf geschreven. Complimenten!
    Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe jullie omgaan met FOMO en waarom. Volgens mij komt dit veel voor onder jongeren en is het een soort vicieuze cirkel. En uiteindelijk misschien ook wel een verslaving aan sociale activiteiten? Wellicht kunnen jullie zo’n FOMO-proces/-cirkel eens uitwerken in een graphic aan de hand van jullie eigen bevindingen en situaties over dit onderwerp. Lijkt me interessant!

Laat een reactie achter